MUHALİF DEĞİL AİLE SOHBETİ
A partisi B partisini eleştirir gibi görünür; ama işin aslı çoğu zaman dayı–yeğen arasındaki hafif bir sitemden öteye geçmez.
Bu nedenle Alanya’da sert muhalefet olmaz.
Kimse “Çaldı.” diyemez; çünkü ucu kendisine dokunur.
Kimse “Beceremedi.” diyemez; çünkü akşam annesi evde surat asar.
KÜS ZENGİNLER VE SESSİZ SAVAŞLAR
Alanya’nın siyaseti en çok da kavgalı zenginler üzerinden şekillenir.
Bazıları öyle küslük içindedir ki, adeta “Onunla aynı havayı solumuyorum.” diyebilmek için sırtında oksijen tüpüyle dolaşacak kıvama gelirler.
Ama iş siyasete gelince birbirlerine saldırmazlar; çünkü bağları kopsa bile aile bağı hep bir yerden çıkar.
EV SALONU DEĞİL MECLİS SALONU GİBİ
Dört kişilik bir ailede bile neredeyse sekiz farklı siyasi partinin temsilcisi vardır.
Bir odada parti delegesi, diğer odada rakip partinin yöneticisi…
Sonuçta Alanya’da siyaset; parti rekabetinin değil, aile dengelerinin ürünüdür.